Wie vaak danst, merkt het vroeg of laat: de adem is de eerlijkste graadmeter die we hebben. Hij liegt niet. Als ik gespannen ben, wordt hij kort en hoog. Als ik me veilig voel, zakt hij vanzelf naar mijn buik.
Luisteren in plaats van sturen
We leren vaak om onze adem te controleren: diep inademen, tellen, vasthouden. Dat kan helpen. Maar op de dansvloer nodig ik je uit om eerst gewoon te luisteren. Wat doet je adem op dit moment, zonder dat je er iets aan verandert?
Je adem is altijd in het nu. Daarom is hij de snelste weg terug naar je lichaam.
Een kleine oefening
Je kunt dit overal doen, ook aan je bureau of in de trein:
- Zet je voeten op de grond en voel het gewicht van je lichaam.
- Leg een hand op je buik en een hand op je borst.
- Merk op welke hand het meest beweegt, zonder te oordelen.
- Laat bij elke uitademing iets meer los in je schouders.
Doe dit een minuut of drie. Niet om iets te bereiken, maar om aanwezig te zijn. Tijdens een wave komen we steeds weer bij deze eenvoudige aandacht terug.




